روز مبارزه با استکبار جهانی؛ طلیعه فروپاشی امپراتوری دروغ و آغاز عصر نظم نوین مقاومت

سیزدهم آبان در حافظه تاریخی ملت ایران، نه یک روز، که یک «رستاخیز اراده» است. سه رخداد در این روز، سه ضربه کاری بر پیکره امپراتوری دروغ بود.

به گزارش پیک شهر، سیزدهم آبان در حافظه تاریخی ملت ایران، نه یک روز، که یک «رستاخیز اراده» است. سه رخداد در این روز، سه ضربه کاری بر پیکره امپراتوری دروغ بود: تبعید امام خمینی در ۱۳۴۳ که نقشه شیطانی سلطه را برملا کرد، کشتار دانش‌آموزان در ۱۳۵۷ که چهره خونین استکبار را به جهانیان نشان داد، و تسخیر لانه جاسوسی در ۱۳۵۸ که «دژ شیطان» را در قلب تهران فرو ریخت. این سه، زنجیره‌ای به هم پیوسته از یک جنگ تمام‌عیار میان «اراده ملی» و «سلطه جهانی» بود. سیزدهم آبان، اعلام رسمی پایان عصر «سلطه‌پذیری» و آغاز عصر «سلطه‌ستیزی» در هندسه قدرت جهانی است.

تسخیر لانه جاسوسی؛ ضربه کاری بر قلب دستگاه اطلاعاتی استکبار

تسخیر لانه جاسوسی در سیزدهم آبان ۱۳۵۸، نه یک حرکت دانشجویی احساسی، بلکه یک «عملیات راهبردی دقیق» بود که ستون فقرات دستگاه اطلاعاتی آمریکا را در تهران در هم شکست. اسناد به دست آمده از این لانه، پرده از چهره واقعی «دیپلماسی فریب» برداشت و ثابت کرد که سفارت آمریکا، «مرکز فرماندهی توطئه» علیه انقلاب نوپای اسلامی بود. این اقدام، «معادله ترس» را در ذهن مستکبران شکست و به ملت‌ها آموخت که می‌توانند در برابر «ابرقدرت پوشالی» بایستند. تسخیر لانه جاسوسی، «کد ژنتیکی» استکبارستیزی را در پیکره انقلاب اسلامی تثبیت کرد و به جهانیان نشان داد که «دژ شیطان» فرو ریختنی است.

کشتار دانش‌آموزان در ۱۳۵۷؛ خون‌هایی که درخت انقلاب را آبیاری کرد

سیزدهم آبان ۱۳۵۷، رژیم شاهنشاهی با گلوله، پاسخ دانش‌آموزانی را داد که فریاد آزادی سر داده بودند. این کشتار، «چهره خونین» استکبار و «نوکران داخلی» آن را به جهانیان نشان داد و «همدلی عمومی» را علیه رژیم پهلوی به اوج رساند. خون این دانش‌آموزان، «سرمایه اجتماعی» انقلاب را تقویت کرد و «زنجیره مشروعیت» رژیم طاغوت را برای همیشه گسست. این رخداد، «حافظه تاریخی» ملت ایران را با «روایت مظلومیت» و «مقاومت» پیوند زد و به نسل‌های بعدی آموخت که «ایستادگی در برابر ظلم» هزینه دارد، اما «پیروزی» از آنِ مقاومت است.

تبعید امام خمینی در ۱۳۴۳؛ آغاز فروپاشی نقشه شیطانی سلطه

تبعید امام خمینی در سیزدهم آبان ۱۳۴۳، نقطه آغاز «تقابل تمام‌عیار» میان «مرجعیت دینی» و «استکبار جهانی» بود. رژیم شاهنشاهی با این اقدام، قصد داشت «صدای حق‌طلبی» را خاموش کند، اما در واقع «جرقه انقلاب» را زد. این تبعید، «هویت مقاومت» را در جان ملت ایران دمید و «پیوند ناگسستنی» میان «دین و سیاست» را تثبیت کرد. امام خمینی با «ایمان پولادین» و «اراده الهی»، «نقشه شیطانی سلطه» را نقش بر آب کرد و «گفتمان استکبارستیزی» را به «گفتمان مسلط» جهان اسلام تبدیل کرد.

نتیجه‌گیری راهبردی: سیزدهم آبان؛ از استکبارستیزی تدافعی به نظم‌سازی آفندی

سیزدهم آبان امسال، نه روز یادآوری یک خاطره، بلکه «اعلام موجودیت» یک «نظم نوین منطقه‌ای» است. سه رخداد این روز، سه «ستون راهبردی» برای «هندسه‌سازی قدرت» در غرب آسیا فراهم کرد: تبعید امام، «گفتمان مقاومت» را زنده کرد؛ کشتار دانش‌آموزان، «مشروعیت استکبار» را برای همیشه لکه‌دار کرد؛ و تسخیر لانه جاسوسی، «دژ شیطان» را فرو ریخت. امروز، جمهوری اسلامی ایران نه در موضع انفعال، بلکه در موضع «ابتکار راهبردی» قرار دارد و «دکترین امنیتی» جبهه انقلاب از «مدیریت بحران» به «نظم‌سازی» گذر کرده است. آمریکا باید بداند که عصر «چتر امنیتی فرسوده» به پایان رسیده و «استکبار» نه یک «تهدید وجودی»، بلکه یک «پدیده در حال زوال» است که سرنوشت محتومش، خروج از جغرافیای سیاسی و ذهنی ملت‌های آزاده است. راهبرد ما در این پارادایم، «تثبیت هژمونی مقاومت» از طریق «اقتدار بازدارنده» و «انسجام گفتمانی» در سطح امت اسلامی است. سیزدهم آبان، «نقطه عطف» گذار از «استکبارستیزی تدافعی» به «نظم‌سازی آفندی» است و این، «اعلام موجودیت» عصر جدیدی است که در آن، «اراده ملت‌ها» بر «ماشین جنگی استکبار» پیروز خواهد شد.

علی شکی، تحلیلگر ارشد سیاسی و اجتماعی جبهه انقلاب