در ادبیات توسعه قرن بیستویکم، روستا دیگر صرفاً یک سکونتگاه تولیدی یا واحدی برای فعالیتهای کشاورزی نیست؛ بلکه سرزمینی زنده با مجموعهای از سرمایههای فرهنگی، تاریخی، طبیعی، اجتماعی و اقتصادی است که میتواند نقشی تعیینکننده در آینده توسعه کشورها ایفا کند.