واکاویِ مؤلفه‌هایِ بازدارندگی و نصرتِ الهی در هندسه‌ جدیدِ مقاومت

به گزارش پیک شهر، در ترازویِ سنجشِ این کارزارِ نامتقارن، آنچه فراتر از معادلاتِ مادی، سرنوشتِ نهایی را رقم می‌زند، سنتِ لایزالِ نصرتِ الهی است که در تار و پودِ جبهه‌یِ حق تنیده شده است. با نگاهی واقع‌بینانه به مؤلفه‌هایِ قدرت، می‌توان دریافت که پیروزیِ ایران در این هماورد، نه یک آرزویِ صرف، بلکه یک «محتومِ راهبردی» است. دلایلِ این مدعا بر مدارِ استدلال‌هایِ زیر استوار است:

تغییر در غافلگیری
در رویاروییِ پیشین، دشمن با تصورِ بهره‌گیری از عنصرِ «شگفتانه» و با ترورِ فرماندهان و سردارِ دل‌ها به میدان آمد؛ اما امروز، دیگر آن عنصرِ غافلگیری نه برای دشمن وجود دارد و نه برای نظامِ مقتدرِ اسلامی.

واقع‌گراییِ حریف
دشمن در گامِ نخست، سودایِ فروپاشیِ بنیادینِ نظام را در سر می‌پروراند، اما حضورِ تمدن‌سازِ مردم در بدرقه‌یِ آسمانیِ شهیدانمان، به آنان ثابت کرد که پیوندِ امت و ولایت، خلل‌ناپذیر است و محاسباتِ آنان در این حوزه، به بن‌بست رسیده است.

تغییرِ موازنه‌یِ ابتکارِ عمل
در حالی که جنگِ گذشته با رویکردِ پیش‌دستانه‌یِ جبهه‌یِ استکبار و رژیمِ صهیونیستی آغاز شد، امروز آنان در موضعِ انفعالِ مطلق قرار دارند؛ چنان‌که شاهدِ تجلیِ این اقتدار در پهنه‌یِ خلیجِ فارس و تنگه‌یِ هرمز هستیم. همچنین، ایران هنوز بسیاری از برگ‌هایِ برنده‌یِ خود، از جمله توانِ عملیاتی در دریایِ سرخ و باب‌المندب را در این کارزار به کار نگرفته است.

اعتبارِ تهدید
در جنگِ گذشته، دشمن به دلیلِ خطایِ محاسباتی، وعده‌هایِ راهبردیِ ایران مبنی بر گسترشِ دامنه‌یِ درگیری را باور نداشت؛ اما امروز، جمهوریِ اسلامی با تحمیلِ اراده‌یِ خود، به یک قدرتِ بازی‌سازِ جهانی بدل شده که تهدیداتش، از اعتبارِ اجراییِ بی‌چون‌وچرا برخوردار است.

فروپاشیِ چترِ پدافندی
برخلافِ تجربه‌یِ پیشین که دشمن بیشترین زیرساخت‌هایِ پدافندیِ تاریخ را برایِ حفاظت از خود تدارک دیده بود، امروز می‌بینیم که مستحکم‌ترین رادارهایِ آنان، از العدیدِ قطر تا عمقِ سرزمین‌هایِ اشغالی، در برابرِ توانِ تهاجمیِ ما ناتوان مانده‌اند.

مؤلفه‌ انرژی
تکیه بر نفتِ ۷۵ دلاری در این چرخه، فشارِ اقتصادیِ مضاعفی است که اقتصادِ جهانی و جبهه‌یِ استکبار توانِ تاب‌آوری در برابر آن را ندارند.

تغییرِ دکترینِ نظامیِ آمریکا
دشمنی که در گذشته سودایِ جنگ‌هایِ طولانی‌مدت را داشت، اکنون به دلیلِ محدودیت‌هایِ ساختاری و فضایِ متلاطمِ سیاسیِ داخلی، به‌ناچار از عملیات‌هایِ کوتاه و محدود سخن می‌گوید؛ واقعیتی که نشان از فرسایشِ قدرتِ پوشالیِ آنان دارد.

تمسک به سنت‌هایِ الهی
در نهایت، ما نه بر غرور، که بر وعده‌یِ صادقِ الهی تکیه داریم. این مسیر، در سایه‌یِ عنایاتِ حضرتِ بقیةالله‌الاعظم (ارواحنا فداه) و تحتِ فرماندهیِ داهیانه‌یِ نایبِ برحقش، حضرتِ آیت‌الله سید مجتبی خامنه‌ای (حفظه‌الله) به سرمنزلِ مقصود خواهد رسید.

در پایان، آنچه از برآیندِ این تحلیل حاصل می‌شود، این حقیقتِ تابناک است که هندسه‌یِ قدرت در جهانِ امروز، دیگر بر مدارِ اراده‌یِ مستکبران نمی‌چرخد. ما در حالِ عبور از یک «پیچِ تاریخیِ سرنوشت‌ساز» هستیم؛ جایی که تجربه‌هایِ گران‌سنگِ دورانِ دفاعِ مقدس، با بلوغِ تکنولوژیک و تدبیرِ عمیقِ راهبردی در هم آمیخته است.

دشمنِ زخم‌خورده، نیک می‌داند که ما نه از رویِ احساس، که از سرِ درایت و باور به «نصرتِ لایزالِ الهی» به این افقِ روشن چشم دوخته‌ایم. این جنگِ نامتقارن، بیش از آنکه عرصه‌یِ تقابلِ سخت‌افزارها باشد، آزمونِ اراده‌هاست؛ و اراده‌یِ پولادینِ جبهه‌ مقاومت، با تکیه بر ایمانِ راسخِ مردم و هدایت‌هایِ حکیمانه‌یِ سکان‌دارِ انقلاب، گسست‌ناپذیر است. ما نه تنها در این صفحه از تاریخ پیروز خواهیم شد، بلکه این پیروزی، پیش‌درآمدی است بر نظمِ نوینی که در آن، عدالت و استقلالِ حقیقی، تحتِ لوایِ مهدوی و زعامتِ ولایتِ فقیه، چراغِ راهِ مستضعفانِ جهان خواهد شد.

علی شکی
کارشناس ارشد مسائل اجتماعی و از یادگاران هشت سال دفاع مقدس